ทุกข์แล้ว…เปลี่ยน ?

อะไรคือเหตุผลที่เราควรสนับสนุนรัฐบาล … ครุ่นคิดนึงถึงเวลาจ่ายตลาด … เช็ดน้ำตาเวลาซื้อไข่ไก่ ฟองละเกือบ 6 บาท .. ซื้อหมูก็สะดุ้ง แพงเหลือ ซื้อถั่วฝักยาว 3 เส้น 10 บาท ก๊าซหุงต้มก็ขึ้นราคา เติมน้ำมันก็ต้องปาดเหงื่อ ข้าวก็เน่า … คนรายได้น้อยจะกินอะไรกัน เขาจะมีชีวิตอยู่กันอย่างไร … นี่แค่ “ทุกข์” หนังตัวอย่าง น้ำจิ้ม …

เราไม่หวังในนักการเมืองไม่ว่าฝ่ายใด แต่ข้าพเจ้าเชื่อใน “ความเป็นเรา” ทุกคน เราอยากเห็นสังคมเป็นอย่างไร เราจะอยู่กันอย่างไร เรามาช่วยกันคิดและช่วยกันทำ บางที ทุกข์ที่เผชิญร่วมกันมาหลายปี และในปัจจุบันอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นแห่งการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี …. ให้เป็นสังคมแห่งการเกื้อกูลดูแลกัน เคารพในความเป็นมนุษย์ของกันและกัน คนเก่งต้องดูแลคนเก่งน้อยกว่า คนมีมากต้องแบ่งปันให้คนมีน้อย คนเสียงส่วนมากต้องรับฟังและให้เกียรติดูแลเสียงส่วนน้อย คนส่วนใหญ่ของประเทศดูแลช่วยเหลือคนส่วนน้อยให้มีที่ทางในสังคม

ความตอนหนึ่งในภาพยนตร์เรื่อง คุนดุน (องค์ทาไล ลามะ) “อหิงสาใช้เวลา” บางที ถนนสายปฏิรูปเองก็ใช้เวลาด้่วยเช่นกัน เวลาเผชิญทุกข์ เราอยากขจัดมันไปเร็ว ๆ แต่ยิ่งพยายามทำลายมันเร็ว (ด้วยยาแรง) ผลข้างเคียงก็มาก — “เราจะอยู่กับทุกข์นี้อย่างไร ต้องทำอะไร เพื่อให้เกิดผลข้างเคียงด้านลบน้อยที่สุด และอาจรังสรรผลสะเทือนด้านบวกได้?” เราถามตัวเอง “ได้เวลาแก้กรรมกันหรือยัง?”

สิ่งที่เราก่นด่าว่า “ชั่ว” เราต้องไม่ให้เกิดในตัวเรา 
ทำงาน เรียนหนังสืออย่างสุจริต และไม่ยอมให้ตัวเองเข้าไปเกี่ยวในความฉ้อฉลคอร์รัปชั่นทุกรูปแบบ ไม่จ่ายส่วย ไม่จ่ายเ้งินใต้โต๊ะ ไม่ลอกข้อสอบ ฯลฯ
ทำอะไรก็คิดถึงส่วนรวมก่อนส่วนกู คิดถึง “หลักการ” มากกว่า “หลักกู” ไม่โกหกเพื่อเอาตัวรอด เมื่อทำผิดพลาดไปก็ขอโทษสำนึกผิด และแก้ไข ไม่ใช่แก้ตัว …
ฯลฯ

เราเชื่อว่า คนมีความดี และความคิดดี เราฝันที่จะเห็นคนที่สนใจในเรื่องต่้าง ๆ ที่ดีงาม มาระดมสมองและหัวใจในวงต่าง ๆ หันหน้ามาคุยกันอย่างสร้างสรรค์ ช่วยกันคิดว่าเราจะปฏิรูปสังคมให้ดีขึ้นได้อย่างไร และช่วยกันทำ 

  • เรามาช่วยกันออกแบบกระบวนการยุติธรรมที่ให้ความเป็นธรรม ดูแลทุกข์สุขให้คนทุกคน ตำรวจรับใช้ประชาชน และระบบสังคมดูแลตำรวจให้มีเกียรติและมีกิน (โดยไม่ต้องแบมือขอคนอื่น)
  • เรามาช่วยกันออกแบบระบบการศึกษาที่ทำให้คนอิ่มเอมกับความเป็นมนุษย์ เคารพในตัวเอง มีทักษะศักยภาพ และหัวใจที่จะพึ่งตัวเองและดูแลผู้อื่นและโลก ครูต้องเป็นอาชีพรายได้ไม่อัปลัษณ์ คนเป็นครูมีความสามารถและหัวใจ
  • เรามาปฏิรูปศาสนา (พุทธศาสนา) ให้เป็นที่พึ่งทางจิตวิญญาณ ทางปัญญา ทางสังคมได้จริง พระอยู่ในกรอบพระวินัยและพระธรรม ปฏิบัติตนให้สมกับข้าวปลาอาหารที่ญาติโยมดูแล และญาติโยมก็ไม่ทำให้พระเสียคนด้่วยลาภ ยศ สรรเสริญ สุขจนเกินพระวินัย
  • เรามาช่วยกันออกแบบระบบสาธารณสุขที่มีหัวใจ ดูแลคุณภาพชีวิตของคนให้ดี เป็นพลเมืองที่มีความสุข แข็งแรงทั้งกายและใจ
  • เราจะปฏิรูปการเมือง รัฐสภาให้นักการเมืองเป็นผู้รับใช้ประชาชน รับใช้ส่วนรวม เป็นผู้เสียสละ และประชาชนตรวจสอบการทำงาน และการใช้งบประมาณของรัฐอย่างใกล้ชิด (ผ่านระบบออนไลน์อันโปร่งใส เข้าถึงได้ทั่วไป)
  • เราจะปฏิรูปการเกษตรให้เกษตรกรเป็นไท มีที่ดินทำกิน พึ่งตนได้ … เราจะดุแลทรัพยากรป่าไม้ สายน้ำ แร่้ธาตุให้ทุกคนได้รับประโยชน์ และธรรมชาติก็ได้รับประโยชน์ด้วย …..
  • เราจะดูแลสัตว์ในเมือง และสัตว์ในป่าให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี เพราะพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คนเป็นคน
  • ฯลฯ 

เราฝันและหวังจะทำสิ่งที่คิดกับผู้ที่มีฝันและความคิดร่วมกัน ทำได้แค่ไหนก็เท่านั้น … “อหิงสาใช้เวลา” … ชีวิตคนเราสั้น แต่ความฝันอาจยาว หา่กเราส่งผ่านความฝันอันงดงามจากรุ่นสู่รุ่น แม้เราอาจจะไม่ได้ลิ้มรสฝันนั้นเมื่อสักวันฝันเป็นจริงก็ตาม … เราไม่ได้ฝันเพื่อตัวเอง แต่เพื่อคนที่จะได้อยู่ในวันหน้า …. เหมือนอย่างที่บรรพบุรุษได้ทำมาแล้วในอดีตให้พวกเรา

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s